>
|
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
บทความในพระไตรปิฏกนั้นได้กล่าวถึงอะไรไว้บ้าง ในลิ้งค์นี้ทางชมรมได้ค้นหาข้อมูล ที่มีมาในพระ
ไตรปิฎก เพื่อให้ท่านผู้ที่กำลังรับชมได้ทราบถึงแนวทฤษฎีความเป็นมาเป็นไปของพระธาตุว่ามีความ
สำคัญฉะไหน ในขอบพระพุทธศาสนาของเรา และ อานิสงค์ที่ประกอบกันเป็นอย่างไร ซึ่งในลิ้งค์นี้
ท่านจะสามารถหาคำตอบได้ ตามหน้าต่างๆของลิ้งค์ "เรื่องในพระไตรปิฎก" นี้โดยมีด้วยกันทั้งหมด
7หน้า และ หากว่าท่านมีความประสงค์ที่จะค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมก็สามารถค้นหา ได้จากพระไตรปิฎก
ออนไลน์ ซึ่งเป็นลิ้งค์ที่อยู่ ด้านล้างสุดของเวป เพราะฉะนั้นจึงขอให้ผู้ที่กำลังรับชมอยู่นี้ ได้ คลิ๊ก ชม
ลิ้งค์ด้านล่างบ้างเพื่อจะได้เป็นประโยชน์กับตัวท่านเอง จึงขออนุโมทนามา ณ.โอกาสนี้
ไตรปิฎก เพื่อให้ท่านผู้ที่กำลังรับชมได้ทราบถึงแนวทฤษฎีความเป็นมาเป็นไปของพระธาตุว่ามีความ
สำคัญฉะไหน ในขอบพระพุทธศาสนาของเรา และ อานิสงค์ที่ประกอบกันเป็นอย่างไร ซึ่งในลิ้งค์นี้
ท่านจะสามารถหาคำตอบได้ ตามหน้าต่างๆของลิ้งค์ "เรื่องในพระไตรปิฎก" นี้โดยมีด้วยกันทั้งหมด
7หน้า และ หากว่าท่านมีความประสงค์ที่จะค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมก็สามารถค้นหา ได้จากพระไตรปิฎก
ออนไลน์ ซึ่งเป็นลิ้งค์ที่อยู่ ด้านล้างสุดของเวป เพราะฉะนั้นจึงขอให้ผู้ที่กำลังรับชมอยู่นี้ ได้ คลิ๊ก ชม
ลิ้งค์ด้านล่างบ้างเพื่อจะได้เป็นประโยชน์กับตัวท่านเอง จึงขออนุโมทนามา ณ.โอกาสนี้
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘
ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา
๙. วิสาลักขิวิมาน
ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในวิสาลักขิวิมาน
สมเด็จอัมรินทราธิราชตรัสถามนางสุนันทาเทพธิดาว่า
[๓๗] ดูกรแม่เทพธิดาผู้มีนัยย์ตางาม เธอชื่อไร ได้ทำกรรมอะไรไว้ จึงได้มีหมู่นางฟ้าแวดล้อมเป็น
บริวารเดินวนเวียนอยู่รอบ ๆ ในสวนจิตรลดาอันน่ารื่นรมย์ ในคราวที่พวกเทวดาชั้นดาวดึงส์ ล้วนแต่
ขึ้นม้า ขึ้นรถตบแต่งร่างกายวิจิตรงดงาม เข้าไปยังสวนนั้นแล้ว จึงมาในที่นี้ แต่เมื่อเธอพอมาถึงในที่นี้
กำลังเที่ยวชมสวน รัศมีก็สว่างไสวไปทั่วจิตรลดาวัน โอภาสของสวนมิได้ปรากฏ รัศมีของท่านมาข่ม
เสีย ดูกรแม่เทพธิดาฉันถามเธอแล้ว ขอเธอจงบอกว่า นี้เป็นผลแห่งกรรมอะไร? นางสุนันทาเทพธิดาผู้
เป็นอัครชายาทูลตอบว่าขอเดชะ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมเทพ ผู้ทรงบำเพ็ญทานมาแต่เก่าก่อน รูปอัน
สวยงาม คติ ฤทธิ์ และอานุภาพของหม่อมฉันย่อมมีได้ด้วยกรรมอันใดขอพระองค์จงทรงสดับกรรมนั้น
หม่อมฉันเป็นอุบาสิกามีนามว่าสุนันทา อยู่ในพระนครราชคฤห์อันน่ารื่นรมย์ ถึงพร้อมด้วยศรัทธา และ
ศีล ยินดีในการจำแนกทานทุกเมื่อ คือหม่อมฉันมีจิตเลื่อมใส ได้ถวายผ้านุ่งผ้าห่ม ภัตตาหาร เสนาสนะ
และเครื่องประทีป ในภิกษุทั้งหลายผู้เที่ยงตรง ทั้งได้รักษาอุโบสถ อันประกอบด้วยองค์ ๘ ประ การ
ตลอดวัน ๑๔ ค่ำ วัน ๑๕ ค่ำ และ วัน ๘ ค่ำแห่งปักษ์ และ ตลอดปฏิหาริยปักษ์ เป็นผู้สำรวมอยู่ในศีล
เป็นนิตย์ หม่อมฉันยินดีแล้วในสิกขาบททั้ง ๕ คือ งดเว้นจากปาณาติบาต จากความเป็นขโมยจากการ
ประพฤตินอกใจระมัดระวังจากการพูดเท็จ และเว้นไกลจากการดื่มน้ำเมาเป็นผู้ฉลาดในอริยสัจจธรรม
ทั้ง ๔เป็นอุบาสิกาของพระสมณโคดมผู้มีพระจักษุ ผู้เรืองยศ บิดาของหม่อมฉันใช้ให้หม่อมฉันนำดอก-
ไม้มาทุก ๆ วันหม่อมฉันได้บูชาที่สถูป อันเป็นที่บรรจุพระบรมธาตุ ของพระผู้มีพระภาคทุก ๆ วันใน
วันอุโบสถหม่อมฉันมีใจผ่องใส ได้ถือเอาพวงมาลัยของหอม และ เครื่องลูบไล้ไปบูชา พระสถูปของ
พระผู้มีพระภาคนั้นด้วยมือของตน ข้าแต่พระองค์ผู้จอมเทพ รูปอันสวยงาม คติ ฤทธิ์ และอนุภาพเช่นนี้
เกิดมีแก่หม่อมฉันเพราะกรรมนั้น มิใช่ว่าผลที่หม่อมฉันได้บูชาพระสถูปด้วยพวงมาลัย และที่หม่อมฉัน
ได้รักษาศีล จะให้ผลเท่านั้นก็หามิได้ ยังกลับให้หม่อมฉันพึงได้สกทาคามีตามความปรารถนา ของ
หม่อมฉันอีกด้วย.
เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ บรรทัดที่ ๑๓๓๔ - ๑๓๖๖. หน้าที่ ๕๓ - ๕๔.
ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา
๙. วิสาลักขิวิมาน
ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในวิสาลักขิวิมาน
สมเด็จอัมรินทราธิราชตรัสถามนางสุนันทาเทพธิดาว่า
[๓๗] ดูกรแม่เทพธิดาผู้มีนัยย์ตางาม เธอชื่อไร ได้ทำกรรมอะไรไว้ จึงได้มีหมู่นางฟ้าแวดล้อมเป็น
บริวารเดินวนเวียนอยู่รอบ ๆ ในสวนจิตรลดาอันน่ารื่นรมย์ ในคราวที่พวกเทวดาชั้นดาวดึงส์ ล้วนแต่
ขึ้นม้า ขึ้นรถตบแต่งร่างกายวิจิตรงดงาม เข้าไปยังสวนนั้นแล้ว จึงมาในที่นี้ แต่เมื่อเธอพอมาถึงในที่นี้
กำลังเที่ยวชมสวน รัศมีก็สว่างไสวไปทั่วจิตรลดาวัน โอภาสของสวนมิได้ปรากฏ รัศมีของท่านมาข่ม
เสีย ดูกรแม่เทพธิดาฉันถามเธอแล้ว ขอเธอจงบอกว่า นี้เป็นผลแห่งกรรมอะไร? นางสุนันทาเทพธิดาผู้
เป็นอัครชายาทูลตอบว่าขอเดชะ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมเทพ ผู้ทรงบำเพ็ญทานมาแต่เก่าก่อน รูปอัน
สวยงาม คติ ฤทธิ์ และอานุภาพของหม่อมฉันย่อมมีได้ด้วยกรรมอันใดขอพระองค์จงทรงสดับกรรมนั้น
หม่อมฉันเป็นอุบาสิกามีนามว่าสุนันทา อยู่ในพระนครราชคฤห์อันน่ารื่นรมย์ ถึงพร้อมด้วยศรัทธา และ
ศีล ยินดีในการจำแนกทานทุกเมื่อ คือหม่อมฉันมีจิตเลื่อมใส ได้ถวายผ้านุ่งผ้าห่ม ภัตตาหาร เสนาสนะ
และเครื่องประทีป ในภิกษุทั้งหลายผู้เที่ยงตรง ทั้งได้รักษาอุโบสถ อันประกอบด้วยองค์ ๘ ประ การ
ตลอดวัน ๑๔ ค่ำ วัน ๑๕ ค่ำ และ วัน ๘ ค่ำแห่งปักษ์ และ ตลอดปฏิหาริยปักษ์ เป็นผู้สำรวมอยู่ในศีล
เป็นนิตย์ หม่อมฉันยินดีแล้วในสิกขาบททั้ง ๕ คือ งดเว้นจากปาณาติบาต จากความเป็นขโมยจากการ
ประพฤตินอกใจระมัดระวังจากการพูดเท็จ และเว้นไกลจากการดื่มน้ำเมาเป็นผู้ฉลาดในอริยสัจจธรรม
ทั้ง ๔เป็นอุบาสิกาของพระสมณโคดมผู้มีพระจักษุ ผู้เรืองยศ บิดาของหม่อมฉันใช้ให้หม่อมฉันนำดอก-
ไม้มาทุก ๆ วันหม่อมฉันได้บูชาที่สถูป อันเป็นที่บรรจุพระบรมธาตุ ของพระผู้มีพระภาคทุก ๆ วันใน
วันอุโบสถหม่อมฉันมีใจผ่องใส ได้ถือเอาพวงมาลัยของหอม และ เครื่องลูบไล้ไปบูชา พระสถูปของ
พระผู้มีพระภาคนั้นด้วยมือของตน ข้าแต่พระองค์ผู้จอมเทพ รูปอันสวยงาม คติ ฤทธิ์ และอนุภาพเช่นนี้
เกิดมีแก่หม่อมฉันเพราะกรรมนั้น มิใช่ว่าผลที่หม่อมฉันได้บูชาพระสถูปด้วยพวงมาลัย และที่หม่อมฉัน
ได้รักษาศีล จะให้ผลเท่านั้นก็หามิได้ ยังกลับให้หม่อมฉันพึงได้สกทาคามีตามความปรารถนา ของ
หม่อมฉันอีกด้วย.
เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ บรรทัดที่ ๑๓๓๔ - ๑๓๖๖. หน้าที่ ๕๓ - ๕๔.
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๓ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๕
ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒ -พุทธวังสะ-จริยาปิฎก
มัณฑปทายิกาเถริยาปทานที่ ๓
ว่าด้วยผลแห่งการสร้างมณฑป
[๑๔๓] ดิฉันได้ให้นายช่างสร้างมณฑปถวายพระพุทธเจ้าพระนามว่าโกนา-คมน์ และได้สร้างพระ
สถูปอันบวร ของพระพุทธเจ้าผู้เป็นพงศ์พันธุ์ ของโลก ดิฉันไปยังชนบทนิคมหรือราชธานีใดๆ ย่อมได้
รับการบูชาในที่นั้นๆทุกแห่งนี้เป็นผลของบุญกรรม ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว...พระพุทธศาสนาดิฉัน
ได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.ทราบว่าท่านพระมัณฑปทายิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ด้วยประการฉะ นี้แล.
เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๓ บรรทัดที่ ๔๑๑๕ - ๔๑๒๓. หน้าที่ ๑๗๗.
ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒ -พุทธวังสะ-จริยาปิฎก
มัณฑปทายิกาเถริยาปทานที่ ๓
ว่าด้วยผลแห่งการสร้างมณฑป
[๑๔๓] ดิฉันได้ให้นายช่างสร้างมณฑปถวายพระพุทธเจ้าพระนามว่าโกนา-คมน์ และได้สร้างพระ
สถูปอันบวร ของพระพุทธเจ้าผู้เป็นพงศ์พันธุ์ ของโลก ดิฉันไปยังชนบทนิคมหรือราชธานีใดๆ ย่อมได้
รับการบูชาในที่นั้นๆทุกแห่งนี้เป็นผลของบุญกรรม ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว...พระพุทธศาสนาดิฉัน
ได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.ทราบว่าท่านพระมัณฑปทายิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ด้วยประการฉะ นี้แล.
เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๓ บรรทัดที่ ๔๑๑๕ - ๔๑๒๓. หน้าที่ ๑๗๗.
|
| |||||||
|
|
|
|
เรื่องในพระไตรปิฎก
