>
|
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘
ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา
๙. ปีตวิมาน
ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในปีตวิมาน
สมเด็จอัมรินทราธิราชตรัสถามนางเทพธิดาตนหนึ่งว่า
[๔๗] ดูกรนางเทพธิดาผู้เจริญ ผู้นุ่งห่มผ้าล้วนแล้วด้วยสีเหลือง มีธงก็เหลืองตกแต่งด้วยเครื่องอลังการ
เหลือง มีกายอันลูบไล้ด้วยจุณจันทน์เหลืองทัดทรงดอกบัวหลวงมีปราสาทอันแล้วด้วยทองคำมีที่นอน
และที่นั่งสีเหลือง ทั้งภาชนะที่รองรับขาทนียะ และ โภชนียะสีเหลือง มีฉัตรสีเหลือง รถสีเหลือง มีม้า
และพัดล้วนแล้วสีเหลือง เมื่อชาติก่อนท่านเป็นมนุษย์ได้กระทำบุญอะไรไว้ ฉันถามท่านแล้วขอท่าน
จงบอก นี้เป็นผลแห่งกรรมอะไร
นางเทพธิดาตอบว่า
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ หม่อมฉันได้น้อมนำเอาดอกบวบขมซึ่งมีรสขมไม่มีใครชอบ จำนวน ๔ ดอก ไป
บูชาพระสถูปตั้งจิตอุทิศต่อพระบรมธาตุของพระบรมศาสดา ด้วยจิตอันเลื่อมใสกำลังส่งใจไปในพระ
บรมธาตุของพระศาสดานั้น ไม่ทันได้พิจารณาถึงหนทางที่มาแห่งแม่โค ทันใดนั้น แม่โคได้ขวิดหม่อม
ฉันผู้มีความปรารถนาแห่งใจ ยังไม่ถึงพระสถูป ถ้าหม่อมฉันได้สั่งสมบุญนั้นไซร้ หม่อมฉันพึงได้ทิพย
สมบัติยิ่งกว่านี้เป็นแน่ ข้าแต่ท้าวมัฆวานจอมเทพผู้เทพกุญชร เพราะบุญกรรมนั้นหม่อมฉันละอัตภาพ
มนุษย์แล้ว จึงได้มาอภิรมย์อยู่กับพระองค์ท้าวมัฆวานผู้เป็นอธิบดีแห่งทศเทพผู้ทรงเทพกุญชร ได้ทรง
สดับเนื้อความนี้แล้ว เมื่อจะทรงยังทวยเทพเจ้าชาวดาวดึงส์สวรรค์ให้เลื่อมใสได้ตรัสกะมาตลีเทพบุตร
ว่า ดูกรมาตลี จงดูผลแห่งกรรมอันวิจิตรน่าอัศจรรย์นี้ ทานวัตถุแม้มีประมาณน้อยอันนางเทพธิดานี้ทำ
แล้ว ย่อมเป็นบุญมีผลมากเมื่อจิตเลื่อมใสในพระตถาคตสัมพุทธเจ้าในพระปัจเจกพุทธเจ้าหรือในสาวก
ของพระตถาคต ทักษิณา ย่อมไม่ชื่อว่ามีผลน้อยเลย มาเถิดมาตลี แม้เราทั้งหลาย พึงรีบเร่งบูชาพระ
บรมสารีริกธาตุของพระตถา-คตให้ยิ่งๆ ขึ้นเถิด เพราะการสั่งสมบุญย่อมนำสุขมาให้เมื่อพระตถาคตจะ
ยังทรงพระชนม์อยู่ หรือ เสด็จปรินิพพานไปแล้วก็ตาม เมื่อจิตสม่ำเสมอผลก็ย่อมสม่ำเสมอเพราะเหตุที่
ตั้งจิตไว้ชอบธรรม สัตว์ทั้งหลายย่อมไปสู่สุคติ ทายกทั้งหลายได้กระทำสักการะบูชา ในพระตถาคต
เหล่าใดไว้แล้ว ย่อมไปสู่สวรรค์ พระตถาคตเหล่านั้นย่อมเสด็จอุบัติขึ้น เพื่อประโยชน์แก่ชนเป็น อัน
มากหนอ.
เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ บรรทัดที่ ๑๖๔๓ - ๑๖๗๕. หน้าที่ ๖๗ - ๖๘.
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๓ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๕
ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒ -พุทธวังสะ-จริยาปิฎก
ธาตุปูชกเถราปทานที่ ๖
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาพระบรมสารีริกธาตุ
[๗๖] เมื่อพระโลกนาถผู้นำของโลกพระนามว่าสิทธัตถะปรินิพพานแล้วเราได้นำพวกญาติของเรา
มาทำการบูชาพระธาตุ ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้เราได้บูชาพระธาตุใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย
นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระธาตุ เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระธาตุปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๓ บรรทัดที่ ๑๖๗๘ - ๑๖๘๖. หน้าที่ ๗๔
ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา
๙. ปีตวิมาน
ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในปีตวิมาน
สมเด็จอัมรินทราธิราชตรัสถามนางเทพธิดาตนหนึ่งว่า
[๔๗] ดูกรนางเทพธิดาผู้เจริญ ผู้นุ่งห่มผ้าล้วนแล้วด้วยสีเหลือง มีธงก็เหลืองตกแต่งด้วยเครื่องอลังการ
เหลือง มีกายอันลูบไล้ด้วยจุณจันทน์เหลืองทัดทรงดอกบัวหลวงมีปราสาทอันแล้วด้วยทองคำมีที่นอน
และที่นั่งสีเหลือง ทั้งภาชนะที่รองรับขาทนียะ และ โภชนียะสีเหลือง มีฉัตรสีเหลือง รถสีเหลือง มีม้า
และพัดล้วนแล้วสีเหลือง เมื่อชาติก่อนท่านเป็นมนุษย์ได้กระทำบุญอะไรไว้ ฉันถามท่านแล้วขอท่าน
จงบอก นี้เป็นผลแห่งกรรมอะไร
นางเทพธิดาตอบว่า
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ หม่อมฉันได้น้อมนำเอาดอกบวบขมซึ่งมีรสขมไม่มีใครชอบ จำนวน ๔ ดอก ไป
บูชาพระสถูปตั้งจิตอุทิศต่อพระบรมธาตุของพระบรมศาสดา ด้วยจิตอันเลื่อมใสกำลังส่งใจไปในพระ
บรมธาตุของพระศาสดานั้น ไม่ทันได้พิจารณาถึงหนทางที่มาแห่งแม่โค ทันใดนั้น แม่โคได้ขวิดหม่อม
ฉันผู้มีความปรารถนาแห่งใจ ยังไม่ถึงพระสถูป ถ้าหม่อมฉันได้สั่งสมบุญนั้นไซร้ หม่อมฉันพึงได้ทิพย
สมบัติยิ่งกว่านี้เป็นแน่ ข้าแต่ท้าวมัฆวานจอมเทพผู้เทพกุญชร เพราะบุญกรรมนั้นหม่อมฉันละอัตภาพ
มนุษย์แล้ว จึงได้มาอภิรมย์อยู่กับพระองค์ท้าวมัฆวานผู้เป็นอธิบดีแห่งทศเทพผู้ทรงเทพกุญชร ได้ทรง
สดับเนื้อความนี้แล้ว เมื่อจะทรงยังทวยเทพเจ้าชาวดาวดึงส์สวรรค์ให้เลื่อมใสได้ตรัสกะมาตลีเทพบุตร
ว่า ดูกรมาตลี จงดูผลแห่งกรรมอันวิจิตรน่าอัศจรรย์นี้ ทานวัตถุแม้มีประมาณน้อยอันนางเทพธิดานี้ทำ
แล้ว ย่อมเป็นบุญมีผลมากเมื่อจิตเลื่อมใสในพระตถาคตสัมพุทธเจ้าในพระปัจเจกพุทธเจ้าหรือในสาวก
ของพระตถาคต ทักษิณา ย่อมไม่ชื่อว่ามีผลน้อยเลย มาเถิดมาตลี แม้เราทั้งหลาย พึงรีบเร่งบูชาพระ
บรมสารีริกธาตุของพระตถา-คตให้ยิ่งๆ ขึ้นเถิด เพราะการสั่งสมบุญย่อมนำสุขมาให้เมื่อพระตถาคตจะ
ยังทรงพระชนม์อยู่ หรือ เสด็จปรินิพพานไปแล้วก็ตาม เมื่อจิตสม่ำเสมอผลก็ย่อมสม่ำเสมอเพราะเหตุที่
ตั้งจิตไว้ชอบธรรม สัตว์ทั้งหลายย่อมไปสู่สุคติ ทายกทั้งหลายได้กระทำสักการะบูชา ในพระตถาคต
เหล่าใดไว้แล้ว ย่อมไปสู่สวรรค์ พระตถาคตเหล่านั้นย่อมเสด็จอุบัติขึ้น เพื่อประโยชน์แก่ชนเป็น อัน
มากหนอ.
เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ บรรทัดที่ ๑๖๔๓ - ๑๖๗๕. หน้าที่ ๖๗ - ๖๘.
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๓ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๕
ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒ -พุทธวังสะ-จริยาปิฎก
ธาตุปูชกเถราปทานที่ ๖
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาพระบรมสารีริกธาตุ
[๗๖] เมื่อพระโลกนาถผู้นำของโลกพระนามว่าสิทธัตถะปรินิพพานแล้วเราได้นำพวกญาติของเรา
มาทำการบูชาพระธาตุ ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้เราได้บูชาพระธาตุใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย
นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระธาตุ เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระธาตุปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๓ บรรทัดที่ ๑๖๗๘ - ๑๖๘๖. หน้าที่ ๗๔
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘
ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา
นาควิมานที่ ๑
ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในนาควิมานที่ ๑
พระมหาโมคคัลลานเถระได้ถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า
[๖๐] ท่านขึ้นนั่งบนคอเทพกุญชรเผือกผ่อง มีงางอนงามทั้งกำลังวังชาว่องไวยิ่ง สมเป็นมิ่งคชสายอด
เยี่ยม ผูกสอดไปด้วยสายรัดประคนทองอันเรียบร้อย เลื่อนลอยมาในอากาศเวหา ที่งาทั้งสองของคชสาร
มีสระโบกขรณี ๔ เหลี่ยม เต็มเปี่ยมด้วยน้ำใสสะอาด อันบุญกรรมธรรมชาติเนรมิตให้ดาดาษไปด้วยปทุม
พุ่มสลอนมีดอกอ่อนตูมบานแย้มเกสรในดอกปทุมทุกดอกมีหมู่นางเทพอัปสรออกมาบรรเลงดนตรี ฟ้อน
รำ นำให้เกิดความรื่นเริงใจ ท่านเกิดเป็นเทพบุตรมีฤทธิ์อานุภาพอันยิ่งใหญ่ เมื่อท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้
ทำบุญอะไรไว้ ท่านมีอานุภาพอันรุ่งเรือง และ มีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้ เพราะบุญกรรมอะไร?
เทพบุตรนั้นอันพระโมคคัลลานเถระ ถามแล้วมีความปลาบปลื้มใจจึงพยา กรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูก
ถามนั้นว่าเมื่อชาติก่อน ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใสได้นำเอาดอกไม้ ๘ กำ ไปบูชาที่พระสถูปของของพระผู้มี
พระภาคพระนามว่ากัสสป ด้วยมือทั้งสองของตนฯลฯข้าพเจ้ามีวรรณะ งามเช่นนี้ เพราะบุญกรรมนั้น.
เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ บรรทัดที่ ๒๐๘๖ - ๒๑๐๔. หน้าที่ ๘๕ - ๘๖
ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา
นาควิมานที่ ๑
ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในนาควิมานที่ ๑
พระมหาโมคคัลลานเถระได้ถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า
[๖๐] ท่านขึ้นนั่งบนคอเทพกุญชรเผือกผ่อง มีงางอนงามทั้งกำลังวังชาว่องไวยิ่ง สมเป็นมิ่งคชสายอด
เยี่ยม ผูกสอดไปด้วยสายรัดประคนทองอันเรียบร้อย เลื่อนลอยมาในอากาศเวหา ที่งาทั้งสองของคชสาร
มีสระโบกขรณี ๔ เหลี่ยม เต็มเปี่ยมด้วยน้ำใสสะอาด อันบุญกรรมธรรมชาติเนรมิตให้ดาดาษไปด้วยปทุม
พุ่มสลอนมีดอกอ่อนตูมบานแย้มเกสรในดอกปทุมทุกดอกมีหมู่นางเทพอัปสรออกมาบรรเลงดนตรี ฟ้อน
รำ นำให้เกิดความรื่นเริงใจ ท่านเกิดเป็นเทพบุตรมีฤทธิ์อานุภาพอันยิ่งใหญ่ เมื่อท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้
ทำบุญอะไรไว้ ท่านมีอานุภาพอันรุ่งเรือง และ มีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้ เพราะบุญกรรมอะไร?
เทพบุตรนั้นอันพระโมคคัลลานเถระ ถามแล้วมีความปลาบปลื้มใจจึงพยา กรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูก
ถามนั้นว่าเมื่อชาติก่อน ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใสได้นำเอาดอกไม้ ๘ กำ ไปบูชาที่พระสถูปของของพระผู้มี
พระภาคพระนามว่ากัสสป ด้วยมือทั้งสองของตนฯลฯข้าพเจ้ามีวรรณะ งามเช่นนี้ เพราะบุญกรรมนั้น.
เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ บรรทัดที่ ๒๐๘๖ - ๒๑๐๔. หน้าที่ ๘๕ - ๘๖
|
| |||||||
|
|
|
|
